زنی در طبیعت بی‌کران

زندگی آگاهانه با توجه به نیازهای خویش

  انسان کمال‌گراست. به همین دلیل تمایل ندارد در یک نقطه و برای مدت طولانی بماند. اگر هم به دلیلی ماند، نگاهش رو به آینده و رویکردش به حرکت است. همین رویهٔ انسان است که دلیل پیشرفت و در مواردی عقب‌گرد او شده است. نگاهی که مترادف به دست آوردن، کسب کردن و فاتح بودن است و او را [برای کوتاه زمانی] راضی می‌کند. این‌گونه

تولد ۳۶ سالگی آیدین حبیبی

هدیه‌ای برای تولد ۳۶ سالگی‌ام

  چند سالی است که رسم هدیه دادن به خود را برای تولدم آغاز کرده‌ام. قبلاً در ۳۳، ۳۴ و ۳۵ سالگی این کار را انجام داده‌ام. درواقع این رسم، روشی است برای قدردانی از زندگی. در سال گذشته همچون زمان‌های دیگر، از بالا و پایین‌های زندگی بهره‌مند بودم. تجربه‌های فراوان و یادگیری بسیار داشته‌ام. امسال، ۲۷ تجربه را برای اولین بار انجام داده‌ام. مثل

پرواز مرغ‌های دریایی

چطور می‌توان رها کردن را تمرین کرد؟

در شرایط مختلفِ ناراحتی، غم و انواع سردرگمی، به رها کردن تشویق می‌شویم. می‌گویند «رها کن»، «در زمان حل می‌شود» و «در توان ما نیست». گاهی در جواب می‌گوییم: (در این شرایط) چطور رها کنم؟ توانایی‌اش را ندارم! این موضوع را نمی‌شود رها کرد. ولی واقعاً رها کردن یعنی چه؟ رها کردن یعنی برداشتن تمرکز از مسئله، مشکل یا ناراحتی. گاهی آن‌قدر به مشکلی گیر

دوستان در حال گفت‌وگوی به شکل دایره

تفاوت توجه، کنجکاوی و دخالت در چیست؟

یک روز عادی در حال رانندگی‌ام و از جادهٔ خلوت لذت می‌برم. بعد از چند دقیقه ترافیک عجیبی من را وادار به توقف می‌کند. بعد از چند دقیقه به قسمتی می‌رسم که ترافیک روان می‌شود و حرکت ماشین‌ها سریع‌تر می‌شود. با تعجب از خود می‌پرسم «چه شد؟» حتماً حدس می‌زنی مشکل کجاست؟ بله. عده‌ای برای کنجکاوی و بررسی تصادف، آهسته حرکت می‌کنند و ترافیک ایجاد می‌شود. هرکدام باکمی

چرا به‌جای انگیزه به یکدیگر ترس می‌دهیم؟

برای همهٔ ما پیش‌آمده در زمان‌هایی که نیاز به تشویق و انگیزه داریم، به‌جایش ترس و بی‌انگیزگی گرفته‌ایم. از نزدیکان، دوستان و کسانی که نظرشان برایمان مهم است و گفتارشان نیز بر انتخاب ما تأثیرگذار است. در رفتار ناآگاهانه، بیشتر تصمیم‌های ما خودبه‌خود با ترس مواجه می‌شود اما دشواری انتخاب زمانی بیشتر می‌شود که این ترس از دیگری هم به ما برسد. آیا در روزمره به ترس

چرخه احوال آیدین حبیبی

آیا چرخهٔ احوال درست می‌چرخد؟

حدود ۳ ماه است که روند روزم را در چرخهٔ احوال یادداشت می‌کنم. در ۷ دستهٔ سلامتی، خوشحالی، انرژی، احساس، انگیزه، انجام شدن کارها و رضایت از روز، هرروز میان ۱ تا ۱۰ امتیاز می‌دهم. چند ماهی است که متوجه چرخه‌ای در زندگی‌ام می‌شوم. برای مدتی سرحال‌ترم، کارهای بیشتری انجام می‌دهم و کارهایم روی روال است. اغلب این دوره بین یک هفته تا ۱۰ روز

نسخهٔ دوم قدم زدن در باغ عدن

سومین سالروز راه‌اندازی «قدم زدن در باغ عدن»

امروز، ۱۶ فروردین، سومین سالروز راه‌اندازی «قدم زدن در باغ عدن» است. اولین نوشته‌ام را در تاریخ ۱۶ فروردین ۱۳۹۳ نوشته‌ام. به یاد دارم قبل از سال اشتیاق زیادی برای راه انداختن وبلاگ و نوشتن داشتم. از آن روز تاکنون ظاهر وبلاگ ۳ بار عوض‌شده و مسیرش نیز کمی تغییر کرده است. هرچند که هنوز هم مقصد مشخصی ندارد ولی تا حد زیادی برای ادامهٔ راه وضوح پیداکرده است. شاید کنجکاو باشی