کارگاه «چطور سال ۹۵ را ببندیم؟»

اسفند، ماه متفاوتی است. شلوغ‌تر است، تنش دارد، بدو بدو دارد، خرید دارد، خانه‌تکانی دارد، برنامه‌ریزی برای سفر دارد و… اسفند که می‌رسد، خیلی‌ها مانند اسپند بالا و پایین می‌پرند. انگار تمام‌وقت از جایی و کاری عقب‌مانده‌اند. این روند تا لحظهٔ تحویل سال ادامه‌دار است. در این روزهای پایانی سال، برنامه‌های متعددی برای شروع سال جدید وجود دارد. همایش، کارگاه و گردهمایی‌های متفاوتی در دسترس‌اند

از روی علاقه انتخاب کن

این روزها انتخاب کار سخت‌تری شده است. در هر زمینه‌ای، دنیایی از انتخاب مقابلمان گذاشته می‌شود. فرقی نمی‌کند کالا باشد یا خدمات. حتی انتخاب کارهای انسانی هم دشوار شده است! آن‌قدر مؤسسهٔ خیریه و حمایتی وجود دارد که یافتن یکی از آن‌ها مطابق ارزش‌های شخصی، کار دشواری است. اما برای چه انتخاب می‌کنیم؟ انتخاب برای شغل؛ انتخاب برای منزل جدید؛ انتخاب برای روش یادگیری زبان؛

خلاصهٔ کارگاه «آشنایی با گفت‌وگوی عمیق»

پنجشنبهٔ گذشته (۲۸ بهمن)، گرد هم آمدیم و دربارهٔ گفت‌وگوی عمیق و انواع آن صحبت کردیم. از ۷ نفری که آمدند، ۶ نفر خانم بودند. در نگاه اول به نظر می‌رسد این موضوع برای خانم‌های جامعه ملموس‌تر از آقایان است. البته شاید احساس نیاز بیشتری می‌کنند یا آمادگی بیشتری برای تغییر دارند. مانند کارگاه‌های دیگر، می‌توانستم اشتراکی میان گروهمان پیدا کنم. از دو نسل (والدین

تصویر دنیایی که هرکس جای خودش را دارد

هرچند وقت یک‌بار، مفهوم «عنصر وجودی» برایم پررنگ می‌شود. [ می‌دانم که این واژه انتخاب مناسبی برای مفهوم (Element) نیست و با عنصر طبیعی شخصی، اشتباه گرفته می‌شود. ولی واژهٔ دیگری به ذهنم نمی‌رسد که این مفهوم را بیان کند.] مفهوم عنصر وجودی (Element) را آقای کن رابینسون مطرح کرده است. او سال‌هاست با افرادی مصاحبه می‌کند که عنصر وجودی‌شان را یافته‌اند و نتایج آن تابه‌حال

کارگاه آشنایی با گفت‌وگوی عمیق

ما بیشتر روز در حال صحبت هستیم. حدود ۷۵ درصد از زمان بیداری‌مان. از این مدت هم حدود ۷۰ درصد حرف می‌زنیم و ۲۰ درصد می‌شنویم. آیا تابه‌حال به دلایل صحبت کردن فکر کرده‌ای؟ شاید این چند دلیل بارزترینش باشد: رسیدن به خواسته‌های بیرونی؛ برقراری روابط اجتماعی؛ نیاز شنیده شدن و باز کردن درون. این مورد آخر ارتباط مستقیمی باکیفیت گفت‌وگو دارد. گاهی فرصتی فراهم

چطور از ناخودآگاه خود، آگاه‌تر شویم

در روز با روش‌های مختلف با یکدیگر در تعاملیم. کار می‌کنیم، دادوستد داریم و از حال یکدیگر می‌پرسیم. اندکی خودآگاه و مابقی ناخودآگاه. بخش بزرگی ازآنچه رفتار ما را تشکیل می‌دهد، از ناخودآگاهمان سرچشمه می‌گیرد. آنجاست که ماهیت هر آنچه انجام می‌دهیم، سخن می‌گوییم و رفتار می‌کنیم، ساخته می‌شود. آیا شده کاری انجام دهی یا حرفی بزنی و سریع پشیمان شوی؟ یا پس‌ازآن متعجب شوی و

گفت‌وگو چیست و چه تفاوتی با صحبت و مذاکره دارد؟

آخرین صحبت لذت بخشی که به یاد داری، چه زمانی بود؟ چه ویژگی‌هایی داشت و چرا در ذهنت متمایز شده است؟ گاهی فرصتی فراهم می‌کنیم و مقابل دوستی، از دل می‌گوییم و از دل می‌شنویم؛ اما برعکس گاهی نیز از هر فرصتی استفاده می‌کنیم تا چندجمله‌ای از خود بگوییم تا عطش شنیده شدنمان برطرف شود، اما این کجا و آن کجا! ما یا صحبت می‌کنیم