سال ۹۶، حدودای همین زمان، دوره‌ای را با همکاری ۲۰تا۳۰ به نام «وقتی برای خویش» شروع کردم. روند کار کمی با کارگاه‌هایم تفاوت داشت. اینجا قرار بود من کمتر صحبت کنم و بیشتر فضای صحبت را به شرکت‌کنندگان بدهم و فضای امنی ایجاد کنم تا یادگیری جمعی فراهم شود. در آخر و با توجه به روند و انرژی گفت‌وگو، جمع‌بندی و آموزش کوتاهی هم از من ارائه می‌شد.
گفت‌وگو با خویش برای ۵ هفته ادامه داشت و دربارهٔ موضوع‌های مختلفی صحبت شد:
- چه چیز برات مهمه؟ (نشست ۱ و ۲)
- معیار خوشحالی چیست؟
- نیاز چیست، خواسته کدام است؟
- چهار میثاق زندگی من چیست؟
هدف اصلی این نشست‌ها، توجه یا یادآوری به قسمت‌های فراموش‌شدهٔ زندگی است. آنهایی که گاهی هرروز با آن سروکار داریم، اما بی‌توجه از کنارش عبور می‌کنیم.