طبق قانون دارما، شما استعداد ویژه و روش منحصر بهفردی برای ارائه آن دارید. چیزی که شما بهتر از هرکسی در دنیا قادر به انجامش هستید و برای هر استعداد و ارائه منحصر بهفرد، نیاز منحصر بهفردی وجوددارد. زمانی که نیاز با ارائه خلاقانه شما هماهنگشد، همانا جرقهای برای رفاه شما خواهدبود.
دیپاک چوپرا
من زندگی مینیمال را «سادهزیستی» ترجمه کردهام. البته شاید پیشفرض ما از این واژه کمی گمراهکننده باشد و هرکسی (حتی آنهایی که به دنبال مصرفگرایی نیستند) را از این سبک زندگی دور کند. احتمالاً وقتی زندگی ساده در ذهنمان شکل میگیرد، مکانی محقر در تصوراتمان پدیدار میشود که امکانات مناسبی
دورهای ۲۱ روزه برای ساخت عادتهای سازنده و رهایی از عادتهای مخرب؛ با تمرینهای روزانه، همراهی ایمیلی و محتوای کاملاً اختصاصی.
ما بیشتر روز در حال صحبت هستیم. حدود ۷۵ درصد از زمان بیداریمان. از این مدت هم حدود 70 درصد حرف میزنیم و 20 درصد میشنویم. آیا تابهحال به دلایل صحبت کردن فکر کردهای؟ شاید این چند دلیل بارزترینش باشد: رسیدن به خواستههای بیرونی؛ برقراری روابط اجتماعی؛ نیاز شنیده شدن
