۳۵ درسی که در ۳۵ سال زندگی آموخته‌ام

از دو سال پیش، هم‌زمان با راه‌اندازی «قدم زدن در باغ عدن»، سنت هدیه دادن به خودم را آغاز کردم. قبلاً در ۳۳ و ۳۴ سالگی نیز این کار را انجام داده‌ام. سنتی که برای خودم جالب بود که با انجام آن متوجه شدم، بیش ازآنچه فکر می‌کردم، لحظات خوش و لذت‌بخش در طول سال داشته‌ام و می‌توانم قدردان‌تر از گذشته زندگی کنم. اما امسال رویکردم در اینجا متفاوت است.

مایندودیو؛ تجربه‌ای از «توجه به جزئیات» و «نگاه به کلیات»

حدود پنج سال پیش ایده‌ای در مورد خواب داشتم که بسیار توجه و ذهنم را مشغول کرده بود. ایده ساده بود. شبکۀ اجتماعی با محتوای خواب. می‌خواستم به خواب دیدن بیشتر توجه کنم و دیگران را به این موضوع دعوت کنم. ایده را با دوستم سروش، مطرح کردم. استقبال او را که دیدم، به‌سرعت کار را شروع کردیم. بعد از چند ماه Mindudio متولد شد. حدود دو سالی بر

مابین تنوع و سردرگمی چطور انتخاب کنیم

شما انتخاب دارید. برای زندگی یا مرگ. هر دم و بازدم انتخاب است. هر دقیقه انتخاب است. بودن یا نبودن هم انتخاب است. چاک پائولانیک از سال گذشته به فکر خرید دوچرخه بودم. تصمیم داشتم جور دیگر با طبیعت آشنا شوم. برم و با طبیعت حرکت کنم. تعدادی هم تورهای مختلف پیدا کردم که گزینه‌های مناسبی برای سفر کردن هستند. اما انتخاب دوچرخه برایم بسیار مشکل بود. از

ناپایداری؛ آموزه‌ای از بودا که می‌توان هر روز آن را تمرین کرد

تنها راه درک تغییر، غوطه‌ور شدن، حرکت و پیوستن به رقص آن است. ~آلن واتس اصل ناپایداری یکی از سه اصل آیین بودایی، آنیچا (Anicca) یا ناپایداری نام دارد. این اصل بیانگر این موضوع است که طبیعت هیچ چیز در دنیا ثابت نیست و دائم در حال تغییر است. این اصل به ما یاد می‌دهد آن چیزی که تمایل به تغییر ندارد، خارج از ارگانیسم طبیعی خود عمل می‌کند. افکار،

تهران، شهر زیبا؛ البته از نگاه قدردان‌گونه

چند سال پیش برای تمرینی سعی کردم نکات مثبت اطراف خود را بیابم. این تمرین از دیدگاه «قدردان گونه» شکل‌گرفته بود. تلاشم این بود تا نکاتی که در شهر، رفتار و فرهنگ جامعۀ اطرافم وجود داشت را شناسایی کنم. پس از یک هفته توجه، برای مطرح کردن دست‌یافته‌هایم با دوستم قرار گذاشتم. باعث تأسف بود که دست‌خالی بودم و در آن زمان نکته‌ای توجهم را

رابطهٔ ناپایداری در طبیعت و افسردگی در انسان

ناپایداری در طبیعت ناپایداری‌ها در طبیعت تماماً پویا هستند و تمایل به بازگشت به حالت اول خوددارند. پس چرا در مورد انسان این‌طور نیست؟ انسانی که می‌بایست بخشی از طبیعت باشد، نه جدای آن؟ چگونه است که طبیعت خود را احیا می‌کند ولی ما نمی‌توانیم؟ چطور با توجه به رشد باورنکردنی تکنولوژی و رفاه در کشورهای پیشرفته و در حال رشد، نرخ افسردگی و نارضایتی از زندگی