مقالههای توجه و حضور ذهن؛ از تفاوت توجه و تمرکز تا راههای دیدن جزئیات، یادگیری عمیق، مدیریت حواسپرتی و تصمیمگیری آگاهانه در زندگی روزمره.
شاید بدون درنگ پاسخ بهعنوان مقاله این باشد که خودمان مانع اصلی هستیم و وقتی میگوییم خودمان، منظور نوع رویکردمان به زندگی است. اینکه چطور به تغییر و آنچه مقابلمان است توجه میکنیم و در مواقع نیاز، ادامه میدهیم یا جهت عوض میکنیم.
[این نوشته به درخواست یکی از خوانندگان سایت نوشتهشده است. امیدوارم که بخواند و برایش مفید باشد.] غم گذشته و نگرانی از آینده، دو مانعی
توجه کردن فعالیتی است برای مکث کردن، تأمل یا اختصاص ذهن به رویداد یا چیزی مهم. از کودکی و از زمان مدرسه ما را به
از دیروز چندین پیغام گرفتهام که هرکدام از افرادی بود که شرایط ناخوشایندی از خود را توصیف میکردند. شرایطی که به گفتهٔ آنها توسط دیگری
آنچه دلیل یادگیری، شناخت و آگاهی از خود و پیرامونمان میشود، توجه به جزئیات است. درواقع هرلحظه و در هر شرایطی، موارد بسیاری برای توجه
چند سالی است که رسم هدیه دادن به خود را برای تولدم آغاز کردهام. قبلاً در ۳۳، ۳۴ و ۳۵ سالگی این کار را انجام
از بدو شکلگیری موجودات چند سلولی تاکنون، ترس یکی از عوامل بقاء جانوران و انسان بوده است. همهٔ موجودات بهنوعی با ترس رابطه دارند. میدانند
هفتهٔ گذشته بیشتر بیانرژی بودم. متوجه شدم در من یک الگوی رفتاری مدام در حال تکرار است. در خودم انرژی تولید میکنم، برای مدتی باانگیزه و
از دو سال پیش، همزمان با راهاندازی «قدم زدن در باغ عدن»، سنت هدیه دادن به خودم را آغاز کردم. قبلاً در ۳۳ و ۳۴ سالگی نیز این کار را
زمانی که مادرم در بستر مرگ بود، من، خواهر و برادرهایم دورهم جمع شدیم تا در روزهای آخر کنارش باشیم. هیچکدام نمیدانستیم چگونه یک نفر
به تحقیق مایکروسافت بازۀ تمرکز انسان از ۱۲ ثانیه در سال ۲۰۰۰ به ۸ ثانیه در سال ۲۰۱۵ رسید و طبق مطالعۀ قبلی، ماهی قرمز با بازۀ تمرکز حدود
سال گذشته کاری برای خودم انجام دادم که بسیار لذتبخش بود. در سال گذشته برای تولد، هدیهای به خودم دادم. قبلاً این کار را با خرید
تابهحال چند بارشده که: [مدتی به این پرسشها توجه کنید و سپس ادامه دهید.]
حدود پنج سال پیش ایدهای در مورد خواب داشتم که بسیار توجه و ذهنم را مشغول کرده بود. ایده ساده بود. شبکۀ اجتماعی با محتوای
چند سال پیش برای تمرینی سعی کردم نکات مثبت اطراف خود را بیابم. این تمرین از دیدگاه «قدردان گونه» شکلگرفته بود. تلاشم این بود تا
توجه به اتفاقهای روزمره از جالبترین روشها و یادگیری متسقیم از اصل زندگیاست. دیروز چند اتفاق جالب افتاد و جالبترینش، آخری و در تاکسی بود.
توضیح: این نوشته، قسمت دوم و آخر پُست «ماجرای یک تصمیم» است. مرگ را معمولاً نمیپسندیم و از آن واهمه داریم. چراکه فکر میکنیم مرگ، پایان است
این نوشته، بخش دومی با عنوان «معجزهٔ مرگ» دارد. دیروز متوجه شدم که مدتیاست سعی میکنم کاری را انجامدهم و بیشتر از آنکه اقدامیکنم، بهقولی گوشهٔ
تا زمانی که چیزی را از دست ندهیم، متوجه نیستیم که چقدر نیازمان در این دنیا کم است. جیمز بَری چند روز پیش با دوست
سعادت، زمانیاست که آنچه میاندیشی، سخن میگویی و رفتار میکنی، در توازن میباشد.~گاندی چندروز پیش تولد ۳۳ سالگیام بود. خواستم برای خود هدیهای بگیرم و فکرکردم چهچیز بهتر
در زندگی فرصتهایی پیش میآید که میتواند آغازگر تغییری نو باشد ولی فهمیدن زمان آن، انتخاب درست و مهمتر از آن واکنش متناسب بسیار مهم
