کمیت یا کیفیت زندگی؟

من تنها نام این نوع از دایناسور رو می‌دانم. نامش T-Rex است. اصلا هم به‌یاد ندارم که چطور شد این گونه را می‌شناسم. این همان دایناسوری‌است که مرورگر کروم هم در نبود اینترنت نمایشش می‌دهد. شاید گوگلی‌ها هم منظورشان این است که در حال حاظر نه به دایناسور و نه به اینترنت دسترسی وجود ندارد.

اینقدر من هرجا رفتم و اسم این جانور را تکرار کردم تا امروز یک تی-رکس فسقلی هدیه گرفتم که اتفاقا هم‌‌رنگ لباس خودم، سبز رنگ بود.

ایده‌های مختلفی درمورد انقراض دایناسورها وجود داره. بعضی‌ها سرمای بیش از حد زمین رو دلیل اصلی می‌دونن که بیشتر هم این مسئله مورد بحثه. بعضی دیگر کمبود زنجیره غذایی و در خفگی از باد معده خودشون (البته این رو یکی گفت و فکرکنم شوخی می‌کرد.)

این مقدمه رو گفتم تا درمورد بقا صحبت کنم.

به‌نظر شما بقای انسان چند سال است؟ یعنی تا چندسال دیگر در زمین به حیات خود ادامه می‌دهد؟

اگر این پرسش از من پرسیده شود، می‌گویم با این رویه خیلی نیست. اگر ۲۰۰-۳۰۰ سال هم باشد، زیاده! نمونه‌ای از مصرف انسان در غالب آمار:

• استفاده منابع هرساله بیش از یک و نیم زمین
• تولید ۴۴درصد CO2 بیش از توان زمین برای بازسازی. یعنی زمین زمانی معادل ۱۸ ماه برای بازتولید مصارف یک ساله انسان را نیاز دارد.

ولی تمام این صحبت‌ها مقدمه‌ایست برای پرسش اصلی: «آیا ما به دنبال بقاء هستیم یا کیفیت زندگی؟»

در نگاه اول ممکن است خیلی‌ها بدون درنگ بگویند «کیفیت زندگی». ولی رفتار و برخوردها نشان‌دهنده گونه دیگری‌است. انسان در زمان‌های مختلف سازگاری را انتخاب‌کرده و این یعنی انتخاب به بقاء  و پشت‌کردن به کیفیت زندگی.

به‌نظر من کیفیت زندگی مجموعه‌ای از توجهات روزمره است که در دو دسته شخصی و حرفه‌ای گسترده است. مجموعه‌ای از این نوع شامل:

• توجه به کاری که به‌عنوان حرفه انتخاب کردیم و روزمره به آن می‌پردازیم.
• توجه به افرادی که در کار یا زندگی شخصی ارتباط داریم.
• توجه به علاقه‌های شخصی و دنبال‌کردن آنها.
• توجه به انتخاب‌هایی که روزمره به ما داده می‌شود.
• توجه به گفتن «نه» درمواردی که می‌خواهیم نه بگوییم.
• توجه به انجام کاری که «نیت» آن را داریم و نه برای خوشایندی کسی انجام دهیم.
• و…

در حقیقت کیفیت زندگی از مجموعه‌ای از «انتخاب» و «توجه» شکل می‌گیرد و تمرین آن دقیقا از توجه ساخته می‌شود. به این شکل که روزمره به قسمت‌های مختلف اشاره‌شده یا آنهایی که فکرمی‌کنید بسیار شخصی برای شما می‌باشند، توجه کنید و سعی کنید به صدای درونتان گوش دهید. آن صدا دقیقا همان چیزی است که شخص خودتان برای زندگی نیاز دارید. کم‌کم و با تمرین، این صدا واضح و رساتر می‌شود و منجر به انتخاب‌های متفاوتی می‌شود. در ابتدا ممکن است که این تصمیم‌ها برای خود و اطرافیان عجیب و بی‌منطق باشد، ولی اعتماد به آن از دل‌سردی جلوگیری می‌کند که سرانجام این اعتماد باعث بهبود کیفیت زندگی می‌شود.

چند پیشنهاد برای توجه:

• درمورد کار از خود بپرسید: «آیا ۲ سال دیگر هم می‌خواهم کار فعلی را انجام دهم؟» این پرسش را در بازه‌های مختلف از خود بپرسید.
• درمورد ارتباط شخصی از خود بپرسید: «آیا ارتباط با این شخص باعث می‌شود که من انسان بهتری باشم؟»
• درمورد درخواست‌ها از خود بپرسید: «آیا واقعا علاقه دارم که بله بگویم؟» یا شهامت «نه» گفتن را امتحان می‌کنم.

شما چه پیشنهادی درمورد کیفیت زندگی دارید؟ با من و بقیه درمیان بگذارید.