دعوت به دورهمی درون‌گردان

دعوت به دورهمی درون‌گردان

پیشنهادی برای شرکت‌کنندگان کارگاه درون‌گردی (دوره‌های تیر، مرداد و شهریور ۹۴) دارم. (این جلسه ادامۀ کارگاه قبل خواهد بود.)

یک روز دورهم برای اشتراک گذاشتن تجربه‌های پس از کارگاه.
پرسش اصلی روز: «در این مدت چه چیز در شما تغییر کرده؟»

پیرامون این پرسش، از تجربه‌های یکدیگر می‌شنویم و درمورد توجه به نیازهای جدید صحبت خواهیم کرد.

علاوه بر آن به پرسش‌های زیر نیز توجه خواهیم کرد:

  • قسمت‌های خوشایند و ناخوشایند در مورد شما و محیط پیرامونتان چه بوده؟
  • چه چیزهایی مانع تغییر و رشد شما می‌شود؟ (عوامل بیرونی و درونی)
  • چطور می‌توان فرصت جدید برای توانایی‌های خود فراهم کنید؟
  • چه تجربه یا احساسی را برای اشتراک با دیگران دارید؟

دعوت‌نامه به شرکت‌کنندگان دوره‌های قبل (تیر، مرداد و شهریور ۹۴) ایمیل شده است.

لطفاً از طریق پیغام شخصی یا در زیر این پست برای حضور خود به من اطلاع دهید.

 
تصویر آیدین حبیبی
آیدین حبیبی
گاهی زندگی ما را از خودِ درون‌مان دور می‌کند. من اینجا هستم تا در فضایی امن و بدون قضاوت، همراهت باشم برای بازنگری، وضوح ذهنی، و شروعی تازه.اگر در جستجوی آرامش و مسیر تازه‌ای هستی، خوشحال می‌شوم همراهت باشم. درخواست جلسهٔ کوچینگ

نوشته‌هایی برای تأمل بیشتر

چرا به رفتارهایی جذب یا از آن طرد می‌شوم؟

بارها شده دیدن افرادی یا بهتر بگویم رفتاری از آنها باعث می‌شود که در محیط راحت نباشم. وقتی که دقیق‌تر می‌شوم می‌بینیم که تمام این افراد اغلب دارای ویژگی‌هایی مشترک بودند که در من به اندازۀ کافی رشد نکرده بود. اینگونه رفتارها باعث می‌شد تا عده‌ای برای من مناسب و عده‌ای

چیدمان سنگ‌ها روی هم

نقطهٔ تعادل میان کمال‌گرایی و واقع‌بینی کجاست؟

وقتی پای کمال‌گرایی یا فرد کمال‌گرا به میان می‌آید، ناخودآگاه تصویر کسی در ذهن نقش می‌بندد که همه کارش متناسب و دقیق است. هرآنچه می‌داند و هرچه انجام می‌دهد، منظم است و به بهترین شکل ممکن آن را انجام می‌دهد. برعکس زمانی که به واقع‌بینی فکر می‌کنیم، انگار باید همه

دو نفر در حال صحبت در کویر

چطور بدون خودتخریبی، خود را برای دیگران باز کنیم؟

هر نادانی می‌تواند انتقاد، شکایت یا کسی را محکوم کند. ولی برای درک کردن و گذشت، شخصیت و خویشتن‌داری لازم است. – دِیل کارنِگی در حال چَت‌کردن با پویا بودم. در همان چند جملهٔ اول متوجه شدم که بی‌پرده و از درونم صحبت می‌کنم. یعنی از ظاهرسازی‌های مرسوم در مراودات روزمره، استفاده

5 دیدگاه ثبت شده، نظر تو چیه؟

    1. درسته.
      یک سؤال دیگه. به‌نظرت راه تشخیص آرامش چیست؟ چطور می‌شه فهمید که در این لحظه آرامش داریم یا خیر؟
      کیفیت آخرین باری که آرامش داشتی رو می‌تونی توصیف کنی؟

دیدگاهت را بنویس

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *