۳۱ اردیبهشت: روز جهانی ستایش تفاوت‌های فرهنگی برای گفت‌وگو و سازندگی

از سال ۲۰۰۲ سازمان ملل ۳۱ اردیبهشت را روز جهانی «ستایش تفاوت‌های فرهنگی برای گفتگو و سازندگی» نام‌گذاری کرده است.

من نیز مناسب دیدم این روز را اعلام کنم و شاید هرساله این روز را همۀ ما به عنوان سمبل هم‌بستگی فرهنگی نیز یادآوری کنیم. چرا که ما کشوری غنی از فرهنگ‌ها و رسومات گوناگون داریم که نیاز به درک و شناخت آنهاست.

سازمان ملل ۱۰ پیشنهاد برای ارزش‌گذاری در این روز دارد:

  1. بازدید از نمایشگاه یا موزه که مختص به فرهنگ دیگری است.
  2. میزبانی دوستان یا فامیل از فرهنگ یا عقاید مذهبی دیگر و گفتگو درمورد جهان‌بینی آنها.
  3. دیدن فیلم یا مطالعه کتاب درمورد فرهنگ‌های مختلف.
  4. دعوت عده‌ای برای اشتراک فرهنگ و سنت‌های خودتان.
  5. مطالعه درمورد متفکران و صاحب‌نظران از اقوام دیگر. (سقراط، مولانا، ابن‌سینا، ارسطو)
  6. دیدن مراسم مذهبی دیگران.
  7. بازی پیش‌داوری*: (بدون اینکه ببینید، کاغذی با نام کشوری رو پیشانی‌تان بنویسید و از بقیه بخواهید که پیش‌داوری‌هایشان دربارۀ مردم آن کشور را توضیح دهند. درصورت حدس زدن نام کشور شما برنده می‌شوید.)
  8. درباره جشن‌های مرسوم در اقوام مختلف اطلاعات بگیرید. (ماه رمضان، روز عید پاک، فستیوال چینگ‌مینگ در چین)
  9. مراسم خودتان را در شبکه‌های اجتماعی ترویج و توضیح دهید.
  10. موسیقی از ملل مختلف گوش کنید.

همچنین می‌توانید صفحه فیسبوک رسمی این روز را دنبال کنید.

*توضیح: پیش‌داوری (stereotype) لزوماً قضاوت نیست، بلکه ذهنیتی‌است که اغلب از طریق رسانه یا گفتارهای اجتماعی شکل می‌گیرد. مثلا:

  • افرادی که عینک استفاده می‌کنند باهوش‌ترند.
  • افراد سیاه‌پوست ورزشکارند و به موسیقی رپ علاقه دارند.
  • افراد چاق مهربان‌ترند.

شما چطور این روز را جشن می‌گیرید؟

تصویر آیدین حبیبی
آیدین حبیبی
گاهی زندگی ما را از خودِ درون‌مان دور می‌کند. من اینجا هستم تا در فضایی امن و بدون قضاوت، همراهت باشم برای بازنگری، وضوح ذهنی، و شروعی تازه.اگر در جستجوی آرامش و مسیر تازه‌ای هستی، خوشحال می‌شوم همراهت باشم. درخواست جلسهٔ کوچینگ

نوشته‌هایی برای تأمل بیشتر

سادگورو

۷ درس مهم (فراموش نشدنی) زندگی از عارف هندی

۱. تنها یک دقیقه وقت بگذار و حداقل یک مورد غیرضروری را در زندگی‌ات مشخص کن و همین امروز آن را بکش. وقتی میگویم «بکش»؛ به رئیس، مادر شوهر یا همسایه‌ات فکر نکن. تو باید یک‌چیز مربوط خودت را بکشی که برای زندگی‌ات نیازی به آن نداری. مثلاً گفتن این‌که «من

کارگاه چطور سال ۹۶ را ببندیم؟

کارگاه «چطور سال ۹۶ را ببندیم؟»

سال گذشته، اواسط اسفندماه کارگاهی با همین عنوان برگزار کردم. هدف این کارگاه آشنایی با روش‌هایی برای آماده شدن آغاز سال جدید بود. گزارش کارگاه چگونه سال ۹۵ را ببندیم؟ ماجرا ازاین‌قرار است که بسیاری از ما در طول سال کارهای بسیاری را شروع می‌کنیم. بعضی از آن‌ها را از

کتاب کافه‌ای به نام چرا

پیشنهاد کتاب: کافه‌ای به نام چرا (مکانی برای یافتن چراهای زندگی)

آخر کارگاه بود که حامد جلو آمد و گفت «کتاب کافه چرا را خوانده‌ای؟» او معتقد بود که صحبت‌های من در کارگاه «ساخت زندگی بر پایهٔ استانداردهای شخصی»، شباهت زیادی با حرف‌های این کتاب دارد. او در کارگاه بعدی هم حضور داشت و برایم این کتاب را هدیه آورد. این

دیدگاهت را بنویس

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *