۳۱ اردیبهشت: روز جهانی ستایش تفاوت‌های فرهنگی برای گفت‌وگو و سازندگی

از سال ۲۰۰۲ سازمان ملل ۳۱ اردیبهشت را روز جهانی «ستایش تفاوت‌های فرهنگی برای گفتگو و سازندگی» نام‌گذاری کرده است.

من نیز مناسب دیدم این روز را اعلام کنم و شاید هرساله این روز را همۀ ما به عنوان سمبل هم‌بستگی فرهنگی نیز یادآوری کنیم. چرا که ما کشوری غنی از فرهنگ‌ها و رسومات گوناگون داریم که نیاز به درک و شناخت آنهاست.

سازمان ملل ۱۰ پیشنهاد برای ارزش‌گذاری در این روز دارد:

  1. بازدید از نمایشگاه یا موزه که مختص به فرهنگ دیگری است.
  2. میزبانی دوستان یا فامیل از فرهنگ یا عقاید مذهبی دیگر و گفتگو درمورد جهان‌بینی آنها.
  3. دیدن فیلم یا مطالعه کتاب درمورد فرهنگ‌های مختلف.
  4. دعوت عده‌ای برای اشتراک فرهنگ و سنت‌های خودتان.
  5. مطالعه درمورد متفکران و صاحب‌نظران از اقوام دیگر. (سقراط، مولانا، ابن‌سینا، ارسطو)
  6. دیدن مراسم مذهبی دیگران.
  7. بازی پیش‌داوری*: (بدون اینکه ببینید، کاغذی با نام کشوری رو پیشانی‌تان بنویسید و از بقیه بخواهید که پیش‌داوری‌هایشان دربارۀ مردم آن کشور را توضیح دهند. درصورت حدس زدن نام کشور شما برنده می‌شوید.)
  8. درباره جشن‌های مرسوم در اقوام مختلف اطلاعات بگیرید. (ماه رمضان، روز عید پاک، فستیوال چینگ‌مینگ در چین)
  9. مراسم خودتان را در شبکه‌های اجتماعی ترویج و توضیح دهید.
  10. موسیقی از ملل مختلف گوش کنید.

همچنین می‌توانید صفحه فیسبوک رسمی این روز را دنبال کنید.

*توضیح: پیش‌داوری (stereotype) لزوماً قضاوت نیست، بلکه ذهنیتی‌است که اغلب از طریق رسانه یا گفتارهای اجتماعی شکل می‌گیرد. مثلا:

  • افرادی که عینک استفاده می‌کنند باهوش‌ترند.
  • افراد سیاه‌پوست ورزشکارند و به موسیقی رپ علاقه دارند.
  • افراد چاق مهربان‌ترند.

شما چطور این روز را جشن می‌گیرید؟

تصویر آیدین حبیبی
آیدین حبیبی
گاهی زندگی ما را از خودِ درون‌مان دور می‌کند. من اینجا هستم تا در فضایی امن و بدون قضاوت، همراهت باشم برای بازنگری، وضوح ذهنی، و شروعی تازه.اگر در جستجوی آرامش و مسیر تازه‌ای هستی، خوشحال می‌شوم همراهت باشم. درخواست جلسهٔ کوچینگ

نوشته‌هایی برای تأمل بیشتر

قدم زدن در برف

تداوم

همیشه یا اگر در گفته‌ام صداقت داشته باشم، بیشتر مواقع، تداوم در زندگی‌ام کم بوده است. آنجایی هم که بوده، طولی نکشیده که رهاشده. در این شرایط نامش هم تغییر می‌کند و احتمالاً می‌شود «تداوم مقطعی»! اما به‌تازگی متوجه شده‌ام که نوعی از تداوم در من درونی شده است. برای

باید انجامش دهم؛ رویکرد رفتاری سخت و محکم در مقابل نرم و منعطف

این روزها نکته‌ای توجهم را بسیار جلب کرده است. تمرکز و سخت گرفتن. در چند گفت‌وگوی اخیر با دوستان متوجه شدم که از ملایمت صحبت می‌کنیم و اینکه سخت گرفتن، سخت ایستادن و سخت حرکت کردن در زندگی، روندی فرسایشی است و اندکی بعد، از فرط خستگی ادامۀ مسیر ممکن نخواهد بود. حتی اگر آن کار تلاش در جهت

مردی ایستاده برروی سخره

تجربهٔ زندگیِ باکیفیت؛ ورای جسم

اگر قرار بود سلامت روح و جسم از طریق وسایل و رفاه مالی تأمین شود، در دوران کنونی می‌بایست در بهترین شرایط روحی و جسمی می‌بودیم. اما آیا این‌طور است؟ از حدود ۱۰۰ سال پیش با رواج شهرنشینی در غرب، رشد کارخانه‌هایی با شعار «تولید بیشتر، سود بیشتر» آغاز شد. هرروز کالایی بارنگ

دیدگاهت را بنویس

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *