۳۱ اردیبهشت: روز جهانی ستایش تفاوت‌های فرهنگی برای گفت‌وگو و سازندگی

از سال ۲۰۰۲ سازمان ملل ۳۱ اردیبهشت را روز جهانی «ستایش تفاوت‌های فرهنگی برای گفتگو و سازندگی» نام‌گذاری کرده است.

من نیز مناسب دیدم این روز را اعلام کنم و شاید هرساله این روز را همۀ ما به عنوان سمبل هم‌بستگی فرهنگی نیز یادآوری کنیم. چرا که ما کشوری غنی از فرهنگ‌ها و رسومات گوناگون داریم که نیاز به درک و شناخت آنهاست.

سازمان ملل ۱۰ پیشنهاد برای ارزش‌گذاری در این روز دارد:

  1. بازدید از نمایشگاه یا موزه که مختص به فرهنگ دیگری است.
  2. میزبانی دوستان یا فامیل از فرهنگ یا عقاید مذهبی دیگر و گفتگو درمورد جهان‌بینی آنها.
  3. دیدن فیلم یا مطالعه کتاب درمورد فرهنگ‌های مختلف.
  4. دعوت عده‌ای برای اشتراک فرهنگ و سنت‌های خودتان.
  5. مطالعه درمورد متفکران و صاحب‌نظران از اقوام دیگر. (سقراط، مولانا، ابن‌سینا، ارسطو)
  6. دیدن مراسم مذهبی دیگران.
  7. بازی پیش‌داوری*: (بدون اینکه ببینید، کاغذی با نام کشوری رو پیشانی‌تان بنویسید و از بقیه بخواهید که پیش‌داوری‌هایشان دربارۀ مردم آن کشور را توضیح دهند. درصورت حدس زدن نام کشور شما برنده می‌شوید.)
  8. درباره جشن‌های مرسوم در اقوام مختلف اطلاعات بگیرید. (ماه رمضان، روز عید پاک، فستیوال چینگ‌مینگ در چین)
  9. مراسم خودتان را در شبکه‌های اجتماعی ترویج و توضیح دهید.
  10. موسیقی از ملل مختلف گوش کنید.

همچنین می‌توانید صفحه فیسبوک رسمی این روز را دنبال کنید.

*توضیح: پیش‌داوری (stereotype) لزوماً قضاوت نیست، بلکه ذهنیتی‌است که اغلب از طریق رسانه یا گفتارهای اجتماعی شکل می‌گیرد. مثلا:

  • افرادی که عینک استفاده می‌کنند باهوش‌ترند.
  • افراد سیاه‌پوست ورزشکارند و به موسیقی رپ علاقه دارند.
  • افراد چاق مهربان‌ترند.

شما چطور این روز را جشن می‌گیرید؟

تصویر آیدین حبیبی
آیدین حبیبی
گاهی زندگی ما را از خودِ درون‌مان دور می‌کند. من اینجا هستم تا در فضایی امن و بدون قضاوت، همراهت باشم برای بازنگری، وضوح ذهنی، و شروعی تازه.اگر در جستجوی آرامش و مسیر تازه‌ای هستی، خوشحال می‌شوم همراهت باشم. درخواست جلسهٔ کوچینگ

نوشته‌هایی برای تأمل بیشتر

صحرا در باد

احساساتی که برای دیدنش باید شنید

چند روز پیش در اینستاگرام، از ناشناسی پیغام گرفتم. چون از دوستانم نبود، باید ابتدا درخواست پیغامش را تأیید می‌کردم. از من خواسته بود تا در مورد مسئله‌ای مهم صحبت کند. ترجیح می‌داد که ابتدا حرف‌هایش را بخوانم و سپس حضوری قرار بگذاریم.

تولد ۳۶ سالگی آیدین حبیبی

هدیه‌ای برای تولد ۳۶ سالگی‌ام

چند سالی است که رسم هدیه دادن به خود را برای تولدم آغاز کرده‌ام. قبلاً در ۳۳، ۳۴ و ۳۵ سالگی این کار را انجام داده‌ام. درواقع این رسم، روشی است برای قدردانی از زندگی. در سال گذشته همچون زمان‌های دیگر، از بالا و پایین‌های زندگی بهره‌مند بودم. تجربه‌های فراوان

مردی ایستاده در غار

چطور از ناخودآگاه خود، آگاه‌تر شویم

در روز با روش‌های مختلف با یکدیگر در تعاملیم. کار می‌کنیم، دادوستد داریم و از حال یکدیگر می‌پرسیم. اندکی خودآگاه و مابقی ناخودآگاه. بخش بزرگی ازآنچه رفتار ما را تشکیل می‌دهد، از ناخودآگاهمان سرچشمه می‌گیرد. آنجاست که ماهیت هر آنچه انجام می‌دهیم، سخن می‌گوییم و رفتار می‌کنیم، ساخته می‌شود. آیا

دیدگاهت را بنویس

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *