وبینار «سال ۹۷ را چطور ببندیم؟»

ماه اسفند که فرامی‌رسد، انرژی عظیمی برای نو کردن و نو شدن به راه می‌افتد.

خانه‌ها تکانده و وسایل نو شده و حتی لباس‌هایی برای قدم گذاشتن به سال جدید، خریده می‌شود.

اما مگر می‌شود که با همان باورها، افکار محدودکنندهٔ قدیمی و روش زندگی گذشته نو شد؟

هر آغازی، از پایانی شروع می‌شود.

بهتر است به‌جای اینکه فهرست امید و آرزوهایمان را در این روزها تکمیل کنیم، آن‌ها را در گوشه‌ای نگه‌داریم و در مقابل به سالی که گذشت توجه کنیم.

از خود بپرسیم:

  • در سال گذشته چه بر من گذشت؟
  • چطور گذشت؟
  • در این مدت چه یاد گرفتم؟

در روند توجه کردن به سؤال‌های بالاست که پرسش زیر اهمیت بیشتری پیدا می‌کند.

می‌خواهم در سال جدید به چه کسی تبدیل شوم؟

این همان موضوعی است که به انتخاب، امید و آرزوهای سال بعد معنا می‌دهد و آن‌ها را شدنی می‌کند.

من قبل از باز کردن (نو شدن) سال جدید، بستن (پایان دادن) سال قدیم را پیشنهاد می‌کنم.

در مدت وبینار، دربارهٔ مفاهیمی از زندگی و از تجربهٔ شخصی صحبت می‌‌های مخاطبان پاسخ می‌دهم. همچنین پس از اتمام وبینار، تمرینی داده می‌شود تا قسمت عملی این برنامه را در وقت مناسب خود انجام دهند.

ثبت نام در سایت ایوند

تصویر آیدین حبیبی
آیدین حبیبی
گاهی زندگی ما را از خودِ درون‌مان دور می‌کند. من اینجا هستم تا در فضایی امن و بدون قضاوت، همراهت باشم برای بازنگری، وضوح ذهنی، و شروعی تازه.اگر در جستجوی آرامش و مسیر تازه‌ای هستی، خوشحال می‌شوم همراهت باشم. درخواست جلسهٔ کوچینگ

نوشته‌هایی برای تأمل بیشتر

در مسیر سعود به قله

چرا تصمیم گرفتم راهنما (Coach) شوم؟

از حدود دو سال پیش علاقه‌ام را برای شنیدن افراد با سطح جدیدی دنبال می‌کنم. می‌خواهم جوری بشنوم که انتظار دارم همه بشنوند. دوست دارم این توانایی را در اختیار دیگران قرار دهم. از جایی در زندگی متوجه شدم هرکسی حداقل یک توانایی ویژه دارد که ممکن است برای خود و

تولد ۳۶ سالگی آیدین حبیبی

هدیه‌ای برای تولد ۳۶ سالگی‌ام

چند سالی است که رسم هدیه دادن به خود را برای تولدم آغاز کرده‌ام. قبلاً در ۳۳، ۳۴ و ۳۵ سالگی این کار را انجام داده‌ام. درواقع این رسم، روشی است برای قدردانی از زندگی. در سال گذشته همچون زمان‌های دیگر، از بالا و پایین‌های زندگی بهره‌مند بودم. تجربه‌های فراوان

توانایی‌های فردی

داستان خودت را بگو؛ خلاقیت فقط در «متخصص‌ها» نیست!

تخصص و دانش کافی ندارم. خیلی‌ها از من خبره‌ترند. کار من نیست. اینها جمله‌هایی است که سال‌ها با خودم تکرار می‌کردم و باورشان داشتم. فکر می‌کردم که نمی‌توانم در مورد گرافیک، جامعه‌شناسی یا موسیقی نظر بدم. چون «متخصص» نیستم. مدرک دانشگاهی ندارم و کار حرفه‌ای انجام نداده‌ام. هرروز افرادی را می‌بینم که

دیدگاهت را بنویس

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *